Grisebank

Det nye tilskuddet til min fantastiske Nintendo Wii er Guitar Hero/Rock Band. Et fantastisk konsept som lar meg utfolde mine innerste drømmer om å rocke verden rundt på turne i en svett illeluktende buss med likesinnede.

Tenk å bare slippe alle lenker som holder deg fast hjemme og stikke av. Ikke la noen ting holde deg igjen og bare leve livet. Jeg må innrømme at jeg misunner litt de som klarer akkurat det. Det er sikkert mange som har prøvd, og en del som har misslykkes. Men de som gøtset, og greidde det – I salute you!

For min del fikk uansett den drømmen seg en kraftig knekk da jeg troppet opp med hele alpakket på den lokale fritidsklubben der jeg er leder. Jeg følte jeg var godt forberedt siden jeg hadde trent dagene i forveien og allerede var meget stabil på medium vanskelighetsgrad. De småtassene på klubben kunne knapt være noe særlig tess på annet enn easy, tenkte jeg, men skal si jeg fikk litt av en bakoversveis.

Det var en jente der, knapt mer enn 11 år, som trakterte gitaren som om den var en del av henne selv. Hun traff alle noter – på expert. Vel, ikke alle da, men mer enn nok. Nok til at det ikke var gøy å spille lenger. Du kjenner følelsen – å delta i en aktivitet der det ikke hadde gjort noe om du heller hadde blitt hjemme. Jeg trakk meg defor stille tilbake fra spillehjørnet resten av den kvelden.

Denne lille insidenten har gitt meg en liten lærdom om at det ikke alltid er de eldste som kan best, og at det heller ikke er alt jeg skal være flink i. Kanskje jeg passer best akkurat der jeg er nå?

 

Rydding

Ja, no når Wii har kome i hus så er det på tide at eg tek eit oppgjer med alt rotet som ligg rundt om kring. Derfor har eg dei siste timane drive å rydda litt. Det er ikkje reint få nostalgiske moment som gjer seg til kjenne under eit slikt påfunn – alt for mange til å dele kvar og ein av dei her. Men nokre kan eg jo ta.

Nostalgisk Augneblink #1 – Mine 1o første DVD’ar

Eg har ein del DVD’ar. Meir enn kva som sunt er. Det er for seint å gjere noko med det no bortsett frå å gå attende til då det heile starta. The Matrix gjekk på kino omkring den tida eg følte at det var dags for meg å gå til innkjøp av ein DVD-spelar. Eg kika på mange modellar, sjekka prisar og nølte langt om lenge og lenger enn langt før valet fall på ein Sony DVP-S325 til kr. 4.ooo,- ++ Den første filmen eg skulle kjøpe hadde skulle vere The Matrix. Slik gjekk det derimot ikkje. Fire filmar vart kjøpt før den tid, og her er den komplette lista:

1. Blade
2. Blade Runner
3. Siste Spill
4. Johnny Mnemonic
5. The Matrix
6. Studio 54
7. L.A. Confidential
8. Blue Streak
9. You’ve Got Mail
10. The X-files – The Movie

Nostalgisk Augneblink #2 – Bibelvers å lære utanatt

For ei tid attende så var eg med i ei cellegruppe der vi bestemte oss for å lære eit nytt bibelvers for kvar samling oss hadde. Riktignok så vart det kun med dette eine bibelverset, og eg har på mystisk vis aldri memorisert det utanatt. Men minnet om korleis vi skulle greie å lære det utan å snik kike i Boka vert ståande for all tid. Berre sjå for deg 5-6 ungdommar sitje i stua til ho mor medan dei prøvar å lage røyrsler til kvart einaste ord for å gjere det lettare å hugse. Ordet tveegga vart til dømes; venstre hand utstrakt med handflata ned, så snu slik at handflata no er opp. Dette symboliserte tve (dobbel, som består av to). Deretter samla ein alle fingrane på høgrehanda som eit egg, og kakka denne mot den venstre handflata.

“For Guds ord er levande og verksamt. Det er skarpare enn noko tvieggja sverd og trengjer igjennom til det kløyver sjel og ånd, merg og bein, og dømmer dei tankar og planar som bur i hjartet.”
Hebr 4, 12

Nostalgisk Augneblink #3 – Studietida ved Høgskolen i Ålesund

Gjett om oss somla vekk mykje tid her. Altså missforstå meg korrekt. Det var ei meget lærerik tid, men vi brukte mykje tid på skulen uten å eigentleg lære noko, eller gjere noko viktig – utanom dei obligatoriske timane sjølvsagt. Under denne dødtida var vi hovudsakleg lokalisert på eit grupperom oppe i fjerde etasje. Der gjorde vi unyttige ting som å spel, surfe på nettet og høyre på Skansen Radio. Vi hadde til og med vår eigen signatur på alle ønska vi fekk opplest på direkten: Gutta i fjerde

Minnetriggaren for dette siste nostalgiske moment var eit brukarnavn og passord til FTP-servaren for ei internettside vi skulle lage. Viss du ønskjer å nytta deg av denne autoriseringsidentifikatoren, så let eg han gå i arv her.

Brukarnavn: D8
Passord: d8fgv3

 

Bussedull

Du har sikkert høyrd og sett denne gåta på eit og anna stadium av ditt liv: Kva for ein veg køyrer bussen? Eg, for min del, høyrde den fyste gong på barneskulen. Det måtte monge hint til, og hugsar eg rett så var det heller ikkje eg som løyste ho.

No mange år seinare så dukka ho opp igjen. Og eg, dum som eg er, skjøna ingen verdas ting. Først hang eg meg opp i at det der aldri kunne vere ein buss. Bussar er firkanta, og absolutt ikkje runde på nokon måte. Eller, med mindre det er snakk om ein veteranbuss då. Men då er eg grådig sikker på at det ville stått noko slikt i teksten: Kva for ein veg køyrer veteranbussen?

Alt for få vindauge var der også. Nei, eg endte opp med å tru det var forfattaren som tulla. At han hadde laga gåta kun for å plage dei som las ho. For at dei skulle setje seg ned å prøve å løyse ei gåte det ikkje var noko svar på. Eg må sei eg vart litt skuffa over meg sjølv då eg las kommentarane til innlegget. Der var det faktisk mange gode løysingsforslag å finne.

“Står den ikke stille da?” - Verene
“Det der er ingen buss. Det er en campingvogn, ser du vel.” -  Iskwew

Ein kan, utan å gjere skam på seg sjølv, seie seg einige i overståande utsagn. men det er allikavel ikkje nokon av dei som er løysinga på gåta. Sitatet under er etter mi meining fasiten.

“Egentlig kjører vel busser framover og ikke mot høyre eller venstre.” - Rutha

Men kva eg meiner kan vel vere det same i denne saka, for her er den eigentlege løysinga:

“Den kjører mot venstre. Hvorfor? Er det noen som ser en dør? Norske busser har døra på høyre side. Den siden vi ser har kun vinduer.” - Roger Hardy

Det måtte ein Hardygutt til ja. Visste du forresten at det er skrive 190 bøker om Hardyguttene? Og i tillegg fins det ein heil haug med spin-offs. Ein skal liksom melke til det ikkje er meir melk att. Og når det ikkje er meir melk att så tek ein like gjerne å slikke innsida av glaset for å vere heilt sikker.

No har eg stjåle litt frå andre, så det er kanskje best eg avsluttar med noko orginalt – nesten i alle fall. Ein av dei desidert beste TV-seriarane eg følgjer med på er Scrubs. Her får ein servert livets oppturar og nedturar blanda med ein god dose humor og mange undervurderte replikkar.

Serien sin hovudperson, JD, og vaktmeistaren er ikkje akkurat perlevenar. I ein episode kjem vaktmeistaren og Troy (kantinemannen) for å plage vår alles kjære JD. For å sleppe unna parerer JD med ei nydeleg gåte som distraherer bøllefrøa resten av episoden.

“What two coins, when you put them together, makes 30 cents. And one of them isn’t a nickle?”

Ein må kunne litt amerikansk myntologi for å skjøne denne, men uansett - her er svaret:

“A quarter and a nickle.” - JD
“No, because you said that one of then isn’t a nickle!” – Vaktmeistaren
“Right! The other one is.” – JD

Det som fikk meg til å rulle på gulvet og flire av meg rumpa (roflmao) var då vaktmeistaren og Troy på slutten av episoden heilt openlyst hadde øydelagd sykkelen til JD. Vaktmeistaren kjem så med denne gåta:

“Two guys destroyed your bike with a crowbar and a bat. One of them wasn’t me.” 

 

In Medias Res

No kjem han endeleg. Eg har eigentleg ikkje venta lenge, men det føles nesten slik allikavel. Bestilte han på nettet i går, så sendte dei han i dag – og no kriblar det av ekstase i heile meg. Ventetida er trasig altså. Tenk om eg hadde kjøpt han i ein butikk; då kunne eg berre teke han under arma og gått heim og plugga han til med ein gong. Då kunne eg ha invitert alle venane mine på spelkveld og mora oss til langt på natt.

Hmmm, eg kunna kanskje ikkje invitert alle venane mine når eg tenkjer meg om. Sida ein berre kan spele fire (4) om gongen liksom. Det er så kjipt å utelukke nokon, så det spørs kanskje om eg måtta ha gjort klar nokre brettspel eller kortspel i tillegg slik at ingen kjeda seg. Ja, det ser slik ut. Eg vil ikkje høyre noko av at det er døllt hjå GulBil! Det er mogeleg at det krevst litt meir planlegging her altså, men uansett, han har ikkje kome enno.

No sit eg og trykk på denne lenka annankvar time for å sjå om pakken nærmar seg. Men det går heller litt treigt føler eg.